Indramayu berdendang
Indramayu bergoyang
begitulah rutinitas yang kita saksikan setiap hari kalau kita bepergian
ke Jakarta menggunakan angkutan bis. Budaya berkaraoke ria untuk
menghibur para penumpang sudah berlangsung sejak lama,enak dan
mengasikkan untuk hiburan di sela sela kepenatan abang sopir dan
penumpang yang hendak mengadu nasib di ibu kota.
Dengan lantunan khas tarling cirebonan,para pengamen yang kebanyakan
berjumlah dua orang untuk satu bis ini telah berhasil mengangkat budaya
dan kesenian lokal menjadi terkenal di tingkat nasional.
Maju terus Indramayu
bernyanyi terus seniman jalananmu
hibur terus para penumpang bis
sama sama mencari rupiah
yang halal
Yatie adikku wong ayu, Iki lho arloji sing berkarat kae. Kulinakna nganggo, mengko sawise sesasi rak weruh endi sing kok pilih: sing ireng, apa sing dek mau kae, apa karo-karone? Dus: mengko sesasi engkas matura aku (Dadi: senajan karo-karone kok senengi, aku ya seneng wae). Masa ora aku seneng! Lha wong sing mundut wanodya pelenging atiku kok! Aja maneh sekadar arloji, lha mbok apa-apa wae ya bakal tak wenehke. Tie, layang-layangku ki simpenen ya! Karben dadi gambaran cintaku marang kowe kang bisa diwaca-waca maneh (kita baca bersama-sama) ing tembe jen aku wus arep pindah-omah sacedake telaga biru sing tak ceritake dek anu kae. Kae lho, telaga biru ing nduwur, sak nduwure angkasa. Coba tutupen mripatmu saiki, telaga kuwi rak katon ing tjipta! Yen ing pinggir telaga mau katon ana wong lanang ngagem jubah putih (dudu mori lho, nanging kain kang sinulam soroting surya), ya kuwi aku, — aku, ngenteni kowe. Sebab saka pangiraku, aku sing bakal ndisiki tindak menyang kono, — aku, ndisiki ko...
Komentar